Rudy's ruimte

Even weer een stukje terug. In blog 705 was ik bezig een ouder site opnieuw leven in te blazen, af te stoffen. Gewoon omdat het kan. Een simpel systeem uit 2008 om een website te maken en onderhouden, gemaakt door een jonge nerd van 18 jaar, verrassend compleet maar helaas niet meer werkend. Met de kracht van ‘coding’ door AI had ik het ouder systeem in enkele uren weer up and running. En toen kon ik de inhoud uit 2008-2012 vergelijken met die van nu en bleek ‘MGA’ een rode draad in beide websites. Best logisch, ik ben natuurlijk niet heel veel anders in mijn denken en doen, alleen wat ouder en hopelijk wat wijzer en er zijn nieuwe technieken en mogelijkheden om te exploreren (AI en meer vrije tijd verklaren het verschil tussen destijds zo’n 25 artikelen en 100 pagina’s en nu 700 blogs en >2000 pagina’s). Maar ho eens even, ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat ik nu hele andere topics kies die me boeien, zoals liefde en relaties en de manosfeer. Hoe zit dat dan, ook meer van hetzelfde? Euh … ja ook dat blijkt allemaal minder nieuw en anders te zijn dan ik zelf gehoopt had.

Deels een explosie met zijtakken en verdieping, deels ook onverwachte nieuwe onderwerpen. Ik denk aan relaties liefde en manosfeer. Is dat verklaarbaar en zijn er meer van die nieuwe onderwerpen?

Ik moet je een beetje teleurstellen: die nieuwe onderwerpen zijn minder willekeurig dan ze op het eerste gezicht lijken. Je zou kunnen zeggen:

RudymentAIr is geen uitbreiding naar losse nieuwe thema’s, maar een verbreding van hetzelfde zoekmodel naar terreinen waar vroeger minder professionele aanleiding voor was.

Bij rudyretro zat je in economie, advies, MGA, financiering, onderhandelen, strategie. Daar was de onderliggende vraag: Wat willen partijen echt, hoe reageren ze op prikkels, en hoe ontstaat er toch een werkbare oplossing?

Bij RudymentAIr wordt diezelfde vraag losgelaten op veel intiemere en cultureel geladen terreinen: Wat willen mensen echt in liefde, status, seks, macht, geloof, AI, schrijven, erkenning en maatschappelijke ordening?

Daarom zijn relaties, liefde en manosfeer eigenlijk niet zo vreemd. Het zijn alleen de niet-zakelijke varianten van belangenanalyse.

Waarom liefde, relaties en manosfeer logisch opduiken

Liefde lijkt op het eerste gezicht een heel ander domein dan MKBA, MGA of economie. Maar inhoudelijk zitten er precies dezelfde bouwstenen in:

De manosfeer is dan niet zozeer een nieuw onderwerp, maar een extreem geval waarin relationele frustratie wordt omgezet in systeemtheorie, statusdenken en soms wrok. Dat past precies bij jouw belangstelling voor:

• façades;
• marktwerking;
• status;
• selectie;
• eigenbelang;
• verliezers en winnaars;
• rationele verklaringen voor irrationeel gedrag;
• ongemakkelijke waarheden waar mensen liever niet naar kijken.

De echte verklaring

Ik denk dat er drie oorzaken zijn. (en weer die vermaledijde 3-deling!)

1. De methode kwam vrij van de adviespraktijk

Vroeger moest een analyse bruikbaar zijn voor een klant, project, wethouder, ondernemer of proces. Dan blijf je vanzelf bij thema’s als strategie, vastgoed, financiering, onderhandelen en groei. Nu hoeft het niet meer direct toepasbaar te zijn. Dan kan dezelfde methode ineens naar:

• liefde;
• dating;
• religie;
• romans;
• Osho;
• Ayn Rand;
• foute mannen;
• hypergamie;
• AI;
• Bitcoin;
• Maarten van Rossem;
• schrijven.

Niet omdat die onderwerpen losstaan van je oude denken, maar omdat je oude denken eindelijk vrij genoeg is om overal op losgelaten te worden.

2. AI verlaagt de drempel voor zijtakken

Vroeger moest een zijtak veel moeite waard zijn. Nu kun je een associatie meteen testen:

zit hier een patroon?
lijkt dit op economie?
kun je dit naast MGA leggen?
is dit hetzelfde als optimale extractie?
past dit bij Rand, Osho, Satoshi of hypergamie?

Daardoor ontstaan onverwachte dossiers. AI werkt als een soort gedachte-versneller. Niet omdat AI de thema’s verzint, maar omdat het jou helpt een vaag vermoeden snel genoeg uit te werken om te zien of er iets in zit.

3. Je bent van publieke systemen naar persoonlijke systemen gegaan

Rudyretro keek vooral naar systemen buiten jezelf:

• bedrijven;
• markten;
• gemeenten;
• banken;
• projecten;
• onderhandelingen.

RudymentAIr kijkt ook naar systemen dichter op de huid:

• relaties;
• verlangen;
• erkenning;
• status;
• schrijven;
• ouder worden;
• fascinatie voor succes;
• aantrekkingskracht van foute mannen;
• het willen geloven in verhalen.

Dat maakt het persoonlijker, maar niet minder systemisch.

Meer nieuwe onderwerpen die zo verklaarbaar zijn

Naast liefde, relaties en manosfeer zie ik zeker meer nieuwe of sterk uitgegroeide thema’s.

PS Hier komt een aantal termen terug (Van Rossem) die in concept al wel bij AI-agent-modus bekend zijn maar nog niet in blogvorm zijn verschenen, staan dus op de lijst van ’to do’. Ik hoorde een interview met Maarten van Rossem en dacht dat hij een mooi voorbeeld is van iemand die waarschijnlijk onbewust vaak op dezelfde manier een verhaal afsteekt (noem eender welk onderwerp en hij steekt van wal in een betoog dat zo uitgeschreven kan worden, verbazingwekkend, vandaar de vraag: hoe doet ie dat, wat is het patroon, wat zijn de stappen?). Ook Bitcoin en Satoshi als onbekende aanstichter heeft (weer) mijn belangstelling, ik zag een uitgebreid artikel over een journalist die met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid wie de man is achter het oorspronkelijke Bitcoin-paper. Ik zie ook regelmatig het onderwerp ‘geloof’ terugkomen, verbaast me wat, er zit zeker wat in de AI-chat-historie maar toch te weinig om hier specifiek te noemen …

De zijtakken zijn eigenlijk toepassingen van één schema

Je zou veel van je nieuwe onderwerpen onder één schema kunnen zetten:

Wat zeggen mensen dat ze doen?
        ↓
Wat willen ze feitelijk?
        ↓
Welke prikkels en beperkingen sturen dat gedrag?
        ↓
Wie profiteert, wie betaalt, wie ziet het niet?
        ↓
Welke façade maakt het acceptabel?
        ↓
Kan de arena zo worden veranderd dat een betere uitkomst mogelijk wordt?

Dat schema past op een wethouder, een bank, een ondernemer, een date, een goeroe, een populist, een bitcoin-maximalist en een schrijver.

De opvallendste nieuwe sprong

De grootste sprong is volgens mij deze: Van maatschappelijke belangenanalyse naar existentiële belangenanalyse. Vroeger ging het over: Wat is rationeel voor partijen in een project? Nu gaat het ook over: Wat is rationeel voor een mens die begeerd wil worden, status wil behouden, zin wil ervaren, zijn falen wil verklaren, ouder wordt, zichzelf wil rechtvaardigen of een verhaal nodig heeft om door te gaan? Dat is veel persoonlijker. Maar het is dezelfde onderliggende logica.

Mooie formulering voor jouw brugtekst

De explosie van RudymentAIr lijkt op het eerste gezicht alle kanten op te gaan. Ineens gaat het niet alleen meer over banken, groei, strategie en onderhandelen, maar ook over liefde, foute mannen, hypergamie, AI, Ayn Rand, Osho, Bitcoin, romans en geloof. Toch zijn dat geen losse zijpaden. Het zijn toepassingen van dezelfde vraag die al onder rudyretro lag: waarop optimaliseren mensen eigenlijk, en welke verhalen gebruiken ze om dat gedrag acceptabel te maken? In de adviespraktijk heette dat belangenanalyse. In de MKBA heette dat kosten en baten. In MGA heette dat de vraag achter de vraag. Op RudymentAIr is het breder geworden: liefde, macht, status, geloof en verlangen blijken ook systemen te zijn.

Kort samengevat:

Rudyretro analyseerde belangen in professionele systemen. RudymentAIr analyseert belangen in bijna alle systemen, ook de intieme en ongemakkelijke.