702 Netwerken en liefde (4): overeenkomsten en verschillen
We zijn er hoor, van netwerken in 1996, naar een update netwerken in 2026, naar een strakke vertaling van netwerken naar (liefdes-) relaties en nu dan vergelijken met mijn eigen eerdere exercitie. Ik had het zelf kunnen en moeten bedenken: natuurlijk is je weg vinden in het oerwoud van relaties in zekere zin vergelijkbaar met het scoren van een opdracht of het ophalen van kennis in je (vrienden-, werk-) netwerk. Ik meen dat die psycholoog die eigenlijk economie had willen studeren Orion Taraban regelmatig de vergelijking maakt tussen daten en solliciteren. Een date is volgens hem als een ‘job-interview’ en een relatie als een baan. Een werkgever kiest de beste kandidaat tegen de laagste prijs, en in een relatie ben je voortdurend op zoek naar een nieuwe ‘opportunity’ (zoals jij als werknemer alert bent op een leukere baan die beter betaalt). Tja, daar word je niet vrolijk van, en daar is Taraban dan ook niet van, hij wil slechts benoemen blabla. Afijn, ik dwaal af … Waar heb ik zelf andere accenten gelegd in relatie- en dating-land. Vooraf kan ik al wel mijn verschillen benoemen.
Bij daten gaat het om een duurzaam eindresultaat, waarbij je dus al die moeite ervoor hebt gedaan om ergens te eindigen en te stoppen, nooit meer daten dus. In netwerken lijkt er geen eind aan te komen, het wordt nooit duurzaam en ‘het einde’. Dat is de reden dat elk zichzelf respecterend bedrijf in haar nieuwjaarstoespraakje zegt dat er weer een tandje bij moet, er moet weer gegroeid worden en we moeten weer aan de bak, nieuwe klanten werven, opdrachten scoren, nooit mag je achterover leunen (ik hoor iemand zeggen ‘ook in een relatie is het altijd hard werken geblazen’). Verder mist de startvraag: waarom zou ik überhaupt gaan netwerken, moet ik niet eerst aan zelfonderzoek doen, waarom lukt het soms wel en soms niet, wat is het patroon en mijn eigen aandeel? Bij daten is die startvraag in mijn ogen cruciaal, ga niet daten als je een leegte of gat hebt te vullen, ga dan vooral aan jezelf werken. We laten AI het antwoord maar eens uitschrijven, eens kijken of ie ook met dit soort overwegingen komt.
| Dimensie | Van Hezewijk 2.0 | Jouw boek | Overlap / Verschil |
|---|---|---|---|
| Kernmetafoor | Spin in het web | Word de Prijs | Beide: niet achteraan lopen, maar aantrekken. Verschil: Van Hezewijk is positionering, jij bent identiteit. |
| Selectielogica | pgitck-score, 10% belangrijk / 40% niet | Fase 1 + fase 2, bewust filteren op karakter | Sterk overlappend. Jij voegt de tijdsdimensie toe: eerst spelen, dan selecteren. Van Hezewijk selecteert direct. |
| Startpunt | Netwerk bestaat al — ontsluit het | Begin bij jezelf — word eerst de man die kiest | Fundamenteel verschil. Van Hezewijk gaat ervan uit dat je weet wat je wilt. Jij begint met de vraag of je dat wel weet. |
| Warme introductie | Beste kanaal, laat anderen voor je werken | Vrouwen als matchmakers, warm netwerk boven apps (RR: ???) | Volledige overlap. Beiden waarschuwen voor overreliance op koude kanalen. |
| Apps / digitale kanalen | Één kanaal van meerdere, algoritme niet vertrouwen | Niet centraal, offline is de echte arena | Overlap. Beiden relativeren apps. Van Hezewijk meer instrumenteel, jij meer psychologisch. |
| Reputatie | Permanent, publiek, consistentie is geloofwaardigheid | Uitstraling, missie hebben, zelfvertrouwen als signaal | Overlap in principe, verschil in mechanisme. Hij: wat anderen over je vinden. Jij: wat jij uitstraalt in contact. |
| Vastleggen / patroonherkenning | Typeer in 3 woorden, noteer na elk contact | Impliciet via zelfreflectie en fasemodel | Van Hezewijk explicieter en instrumenteler. Jij meer procesmatig en intuïtief. |
| Communicatiestijl | Luisteren, vragen stellen, informeel boven formeel | Idem — plus: heb een missie, straal richting uit | Grote overlap. Jij voegt de dimensie toe van mannelijke energie als aantrekkingskracht. |
| Beschikbaarheid / schaarste | Impliciet: niet achter klant aanlopen | Expliciet: beschikbaarheid verlaagt waarde, jaloezie-test | Zelfde principe, jij werkt het psychologisch verder uit. Van Hezewijk laat het bij positionering. |
| Monocultuur vermijden | Varieer kanalen, mix online/offline | Varieer je datingomgeving, wees aanwezig in de juiste subcultuur | Volledige overlap. |
| Ontmoetingsplaatsen | Congressen, clubs, online communities — wees waar je doelgroep is | Sportclub, cursus, culturele activiteiten boven apps | Volledige overlap. Beiden wijzen op de kwaliteitsfilter die gedeelde context biedt. |
| Emotie als variabele | k (klik) = één score onder meerdere | Klik = de hele wedstrijd, niet te rationaliseren | Grootste inhoudelijke verschil. Van Hezewijk kan een lage k-score wegstrepen. Jij niet. |
| Zelfkennis als voorwaarde | Afwezig — doel wordt als gegeven beschouwd | Centraal — weet je überhaupt waarom je een relatie wilt? | Fundamenteel verschil. Dit is wat jouw boek noodzakelijk maakt naast zijn presentatie. |
| Symmetrie | Beide partijen kunnen voordeel hebben — win/win logica | Structurele asymmetrie — vrouwen zijn beter voorbereid, man staat 2-0 achter | Verschil. Van Hezewijk gaat uit van een gelijk speelveld. Jij benoemt de ongelijkheid expliciet. |
| Exit-logica | Lage scores → afschalen, contact doseren of stoppen | Loslaten is een aparte vaardigheid, emotioneel beladen | Verschil. Van Hezewijk: rationeel afschrijven. Jij: loslaten vraagt een heel hoofdstuk. |
| Tijdshorizon | Netwerk is ongoing, langetermijnonderhoud | Twee fasen met een eindpunt: de duurzame relatie | Verschil in structuur. Van Hezewijk bouwt continu, jij werkt naar een bestemming toe. |
| Wat het systeem niet kan vangen | Weinig — zijn model claimt volledigheid | Veel — liefde heeft een irrationele kern die geen score dekt | Hier zit de echte grens van Van Hezewijk. Jij bent eerlijker over wat het model niet kan. |
Ik mis een de term duurzaam in mijn relatie-betoog. Alle moeite van de selectie is gericht op het nooit meer daten en dus de eindvrouw. Zoiets finaals mist ten enen male in netwerken, altijd moet er daar een tandje bij, altijd weer een nieuw jaar met nieuwe kansen. Ik moet ook weer denken aan Taraban die de vergelijking met sollicteren en een baan heel ver doortrekt. Ja ik weet dat ook een relatie hard werken blijft maar in principe is de zoektocht naar een relatie eindig en die van een baan niet omdat die een stapje in je carriere is.
Ja, dit is een scherpe observatie — en hij raakt iets wezenlijks dat tot nu toe onderbelicht bleef in de vergelijking.
De finaliteit als structureel verschil
Netwerken kent geen eindpunt. Het is per definitie een ongoing proces — elk jaar nieuwe contacten, nieuwe kansen, nieuwe lagen. Van Hezewijk’s hele filosofie is gebouwd op continuïteit als waarde. Een netwerk dat stilstaat is een netwerk dat krimpt. De metafoor is een spier: niet gebruiken betekent atrofiëren.
Jouw datingboek heeft een fundamenteel andere tijdsstructuur. De zoektocht is instrumenteel en eindig. Alles — het speelkwartier, de zelfkennis, de selectie, de pgitck-logica — staat in dienst van één moment: de bewuste keuze voor de eindvrouw. Daarna houdt het zoeken op. Niet omdat je opgeeft, maar omdat je gevonden hebt wat je zocht. De jacht wordt verlossing.
Taraban en de sollicitatiemetafoor
Taraban trekt de vergelijking met solliciteren ver door, en terecht. Maar ook daar zit precies de grens die jij aanvoelt. Een baan is een stap in een carrière — dus ook eindig, maar niet finaal. Je solliciteert, je krijgt de baan, je groeit, je vertrekt of wordt ontslagen, en je solliciteert opnieuw. De carrière is het eigenlijke project, de baan is een episode daarin.
Een relatie — jóúw versie van een relatie — is geen episode. Het is het project zelf. Je solliciteert niet naar een stap, je solliciteert naar het eindpunt. Dat verandert alles aan de intensiteit van de selectie, de criteria, en de bereidheid om te investeren.
Taraban’s metafoor klopt voor de methode — voorbereiding, presentatie, wederzijdse beoordeling, niet de eerste de beste nemen. Maar hij klopt niet voor de intentie. Wie solliciteert denkt al aan de volgende baan. Wie de eindvrouw zoekt, denkt aan stoppen met zoeken.
Duurzaamheid als ontbrekende term
Het woord duurzaam doet in jouw boek iets wat noch Van Hezewijk noch Taraban doen: het introduceert finaliteit als positieve waarde. Niet als berusting, niet als opgeven, maar als het hoogste doel van de hele exercitie.
De titel zegt het al: Vind je duurzame vrouw. Niet: vind je volgende vrouw. Niet: optimaliseer je relatienetwerk. Maar: zoek zo goed en zo bewust dat je nooit meer hoeft te zoeken.
Dat is eigenlijk een anti-netwerkfilosofie in de kern. Van Hezewijk bouwt een machine die zichzelf in stand houdt. Jij bouwt een route die zichzelf opheft zodra hij slaagt.
Hoe je dit in het boek kunt verankeren
Dit verdient een expliciete passage — misschien in hoofdstuk 1 of in het slot. Iets in de trant van:
Alles wat volgt is gericht op één doel: nooit meer hoeven daten. Niet omdat daten erg is, maar omdat de zoektocht eindig hoort te zijn. Een man die op zijn zestigste nog steeds aan het optimaliseren is, heeft iets gemist. De moeite van de selectie, het speelkwartier, de zelfkennis — het zijn geen doel op zich. Het zijn de treden van een trap die je één keer beklimt. Bovenaan stop je met klimmen en begin je met leven.
Dat onderscheidt jouw boek ook scherp van de manosphere-literatuur, waar de jacht zelf de beloning is en elke vrouw vervangbaar is door de volgende. Jij zegt het tegenovergestelde: de jacht is een noodzakelijk kwaad op weg naar iets wat de jacht overbodig maakt.
Duurzaamheid is dus niet alleen een eigenschap van de relatie — het is de filosofie achter het hele boek.
PS Een bewijs dat je bij gebruik van AI wel moet blijven opletten, het meest cruciale element wordt gewoon weggelaten, en als ik hem erop wijs ja dan ineens heeft ie een vergissing gemaakt ….
PS2 Misschien moet ik Jos van Hezewijk zelf eens vragen hoe hij dit anno 2026 ziet?
