Rudy's ruimte

In de jaren 90 van de vorige eeuw zijn we er bijna allemaal groot mee geworden. Netwerken, oftewel naar borrels gaan, handjes schudden, slappe praatje aanhoren en verkondigen en blij dat je weer naar huis mocht. Althans, zo keken velen er tegen aan, inclusief ondergetekende. Totdat de heren Van Hezewijk en Metze met een andere kijk of filosofie op netwerken kwamen in hun boekje (want lekker dun en vlot geschreven) ‘Je bent wie je kent’ (of andersom, dat kon toen ook al niemand onthouden). Ik zie dat het boekje niet meer nieuw is te krijgen laat staan in digitale vorm (dus blijkbaar is het zoals met Spotify dat je alle oude muziek/woorden (weer) kunt krijgen).

Waar het ongeveer op neerkwam? Dat iedereen sowieso al een netwerker was (das fijn, dus ik kan en doe het al), dat je vooral moet kijken wie je allemaal al kent, daar bewuster mee om moet gaan, dus kritisch onder de loep nemen, beetje schiften wie boeiend is voor jou en andersom (met als uitkomst de ouwe gouwe dat slechts 10% echt interessant voor je zijn), en vooral zorg dat jij de spin in het web bent, ga dus niet lopen schooien maar zorg dat je iets te bieden hebt, en dat ze naar jou op zoek gaan. Voila! En dat uit mijn hoofd.

En toen vroeg Jos (de auteur) me: hé, is dat niet ook zoiets als je hier steeds loopt te vertellen over relaties en je boekje en hoe je dat moet aanpakken? Verdomd zeg, wat een interessante gedachte, nog nooit over nagedacht. Helaas is zoals ik al zei het boek niet digitaal beschikbaar dus door AI laten kraken is geen optie, maar gelukkig leverde Jos me een powerpoint-presentatie aan uit 2005 waar grofweg het hele verhaal in terug in te vinden. Aan de slag dus!

Ik wil het in deze volgorde behandelen (ik met AI uiteraard, ik las ergens dat je stom bent als je tegenwoordig GEEN AI gebruikt, de bron natuurlijk weer niet opgeschreven, maar het was een kritisch verhaal over (sociale) wetenschappers die weigeren dat te gebruiken, ga ik nog achteraan).

• Wat is de kern van de filosofie (voor diegene uit ander tijdperk en/of het nooit gelezen heeft).
• Een update naar nu want in de jaren 90 hadden we nog een LinkedIn, FaceBook, WhatsApp en zo verder. Dat lijkt me nogal wat uit te maken, hoewel?
• Dan, nieuw nieuw nieuw, zou je de woorden kunnen vervangen en iets van een relatie-liefdes aanpak krijgen? Dus klant wordt (liefdes-) partner, de borrel wordt de speeddate-bijeenkomst etc.
• En dan last but not least de hamvraag: is dit inderdaad op hoofdlijnen vergelijkbaar met wat ik met veel bloed zweet en tranen bij elkaar heb geharkt in mijn boek(je) en/of wat zijn de verschillen en overeenkomsten?

Vandaag de kern van de filosofie (bron powerpoint bij gebrek aan gehele boek in digitale vorm).

De presentatie van Jos van Hezewijk (Elite Group, Uden) is een praktische managementlezing over hoe je netwerken efficiënt, effectief en plezierig organiseert. Hij structureert het in vier blokken:

1. Efficiënt — de juiste mensen vinden Iedereen heeft al een netwerk: 250 directe contacten, die elk weer 200 kennen = 50.000 bereikbaar, en zo verder tot miljoenen. De kunst is vastleggen (typeer contacten in 3 woorden, noteer visitekaartjes) en doseren via zijn score-model: hoe belangrijk is iemand voor product, geld en info (elk 0-2), hoeveel tijd en contacten kosten ze, en hoe klikt het (+/0/-)? Slechts 10% van je netwerk is echt belangrijk; 40% is het duidelijk niet.

2. Ontrafelen — de juiste netwerken vinden Niet achter klanten aanlopen, maar als spin in je web zitten. Hij onderscheidt drie netwerken: productnetwerk (toeleveranciers/klanten), infonetwerk (informanten, opinionleaders, media) en geldnetwerk. Elk heeft eigen formele en informele kanalen. Ontmoetingsplaatsen (congressen, recepties, clubs) en subcultures (hobbygroepen, goede doelen) zijn cruciale toegangspoorten. Hij illustreert dit met een configuratiemodel dat hij in de jaren ’90 toepaste in Roermond, Den Haag en Rotterdam.

3. Effectief — de juiste relatie opbouwen Hier gaat het over communicatie: informeel boven formeel, luisteren boven verkopen, samen boven vechten. Reputatie opbouwen via oprechte aandacht, niet via “vriendjes maken”. Vragen stellen en opsporen in plaats van pushen.

4. Plezierig — laat anderen voor je werken Variatie aanbrengen (monocultuur vermijden), intern en extern combineren, en intranet benutten. Het netwerk moet je energie geven, niet kosten.

De overkoepelende boodschap: netwerken is geen toeval maar een vaardigheid — meet, selecteer, positioneer, en organiseer het zo dat het systeem voor jou werkt.

Of zoals een bevriende AI-collega het net even anders zegt:

Je hoeft geen netwerk op te bouwen, want je zit er al in. De kunst is niet méér mensen leren kennen, maar zien wie er al in jouw omgeving zit en wat hun rol is. Vervolgens breng je daar orde in: je scheidt hoofd- van bijzaken en accepteert dat het grootste deel van je contacten nauwelijks relevant is.

Daarna ga je kijken hoe het netwerk echt werkt. Niet wie aardig is, maar waar informatie, geld en invloed lopen. Je probeert te begrijpen wie met wie verbonden is, waar beslissingen ontstaan en via welke routes dingen geregeld worden. Dat is het “ontrafelen” van het netwerk.

Als je dat doorhebt, verander je je gedrag. Je stopt met zenden en overtuigen en gaat vooral luisteren, vragen stellen en informatie ophalen. Je bouwt relaties niet door te pushen, maar door aanwezig te zijn en een positie te krijgen waarin mensen jou weten te vinden.

Het eindpunt is dat je niet meer achter kansen aanloopt, maar dat je zo gepositioneerd bent dat anderen jou benaderen en werk voor je doen. Dan wordt netwerken efficiënt en kost het minder energie, terwijl het meer oplevert.

Kort gezegd:
niet meer contacten → maar betere selectie, niet harder werken → maar beter begrijpen, niet zelf trekken → maar zo staan dat het naar je toe komt