pc & ai schrijven

628 Wrap-up format blogs: wat is van mijzelf en wat van AI?

Laten we de boel afronden en lessen trekken. Want wij zijn de draad kwijt. Ikzelf en de toevallige passant al helemaal. Het begon in blog 617 met de onschuldige maar ozo belangrijke vraag: leuke stukskes maar het is mij niet duidelijk wat nu van jezelf is en wat van de machine (van ai dus). Hoe zit dat?

Dat ben ik gaan uitzoeken. Want zo duidelijk is dat niet. En het wordt onduidelijker naarmate je langer bezig bent en meer blogs uitpoept. Want de antwoorden maken weer gebruik van je verleden. Zo kom je in een vicieuze cirkel terecht dat jij leert van ai en ai weer van jou. Kortom: fuzzy.

Ik dacht er daarom goed aan te doen twee praktische lollig bedoelde voorbeelden te bedenken om het format te testen (want ik gebruik altijd een vast format, een vaste volgorde), eentje over parkeren en eentje over oude mannen op fietsen. Er kwamen voor mij enkele nieuwe inzichten langs.

Met name deze was belangrijk en nieuw: PAUZE. Een nachtje erover slapen, het laten sudderen, dan ineens zie je een nieuwe ‘way-out’, sla je een andere richting in.

Ik zou de oude blogs kunnen herschrijven of redigeren, maar kies daar bewust niet voor. Dit is gewoon hoe de tekst toen op dat moment tot stand kwam. Soms snel, haastig en spontaan (en dus met terugwerkende kracht meestal fragmentarisch, onbegrijpelijk, ontoegankelijk), dat hoort dan bij de reis.

Hieronder zet ik de reis én de conclusies van de blogs 617 t/m 627 samen in een infographic die uiteraard door AI (Claude in dit geval) is gemaakt.

rudymentair.nl · format
Van ergernis naar inzicht — met een vleugje AI
Het vaste format voor blogs die ontstaan in de wisselwerking tussen eigen denken en AI. Wat is van de auteur, wat van de machine, en waarom wordt dat onderscheid steeds moeilijker?
Puur van de auteur
AI-output
Vervlochten
Zelfreflectie
1
De aanleiding — ergernis of verwondering
Een concrete observatie uit het dagelijks leven. Geen abstracte stelling, maar iets dat raakt: een parkeerplek, een peloton, een beleidsmaatregel. De vonk komt altijd van de mens — AI ervaart geen irritatie.
100% auteur de vonk niet te delegeren
2
Richting en inkleuring
Eigen hypotheses, vermoedens, vooroordelen en persoonlijke context worden op papier gezet. Dit is de denkrichting vóórdat AI erbij komt — het stuurt alles wat volgt.
eigen kader bias bewust gemaakt de missie zit hier
Les: dit is ook de plek waar tunnelvorming kan beginnen. De premissen die je hier inbrengt, bepalen de output die je terugkrijgt.
3
Doet me denken aan…
Persoonlijke associaties, herinneringen, analogieën. Verbindt de casus met bredere patronen en met het eigen leven. Vaak het meest herkenbare en menselijke deel van de blog.
persoonlijke verankering verhaal in het verhaal
4
De prompt
De vraag aan AI geformuleerd — scherp, gericht, met de eigen context en het eigen archief als input. Kwaliteit van de sturing bepaalt kwaliteit van de uitkomst. De auteur als regisseur.
regie = auteur archief als context meerdere rondes
Les: een vage prompt levert zouteloze output. Hoe meer eigen kader je meegeeft, hoe meer AI je eigen denken teruggeeft — versterkt, maar ook ingekleurd.
5
De AI-output — van zouteloos naar scherp
Meerdere rondes. Eerste output is vaak braaf en feitelijk. Na bijsturing wordt het systemischer, kritischer, diepgravender. Soms consulteert de AI ook het eigen blogarchief als context.
ronde 1: neutraal ronde 2+: bijgestuurd archief-output
Les: AI verdiept wat je al denkt. Het vindt zelden iets wat je nog niet dacht. De best output komt na kritische bijsturing — niet na de eerste prompt.
6
Selectie, herschrijven, weglaten
De auteur bewerkt de output: zinnen worden weggelaten, omgeschreven, soms herschreven door een tweede AI-tool. De output van tool A wordt input voor tool B. Het is geen copy-paste — het is montage.
auteur als editor onontwarbare kluwen hybride product
7
De pauze — een nacht slapen
Soms is de conclusie nog niet er. Even weg van het scherm, laten sudderen. Het overkoepelende inzicht — de rode draad die AI niet zelf uit de twee cases haalde — kwam de volgende ochtend.
dat doe je zelf AI kan dit niet
Les: de machine kan analyseren, maar niet bezinken. Rust, verwarring en een nacht slapen zijn onderdeel van het denkproces — en kunnen niet worden gedelegeerd.
Overkoepelende lessen uit de reeks
→
Wat van jou is, wordt steeds moeilijker aan te wijzen. De vonk, de irritatie en de rode draad zijn van de auteur. De uitvoering is vervlochten. Dat hoeft geen probleem te zijn, zolang je je ervan bewust bent.
→
Een consistente visie is geen tunnelvisie. AI gaf als kritiek: je zit in een tunnel. Na een nacht slapen de herziening: nee, dit is een standpunt, een missie. Het verschil zit in bewustzijn, niet in het afschaffen van de visie.
→
AI geeft terug wat je erin stopt. Gebruik je eigen archief als context? Dan krijg je je eigen denkpatronen versterkt terug. Nuttig voor verdieping, maar geen spiegel die iets nieuws toont.
→
Regie is het ambacht. De kwaliteit van de blog zit niet in de AI-output maar in de kwaliteit van de sturing: de juiste vraag, het juiste moment van bijsturen, de juiste selectie achteraf.
→
De ontmaskeraar is ook de gemaskerde. Systemische kritiek vanuit de bubbel op de bubbel. Dat maakt het niet ongeldig — maar eerlijkheid hierover maakt het geloofwaardig.
Print Friendly, PDF & Email
Previous Post Next Post
@media print { /* Verberg alle ongewenste onderdelen */ header, .site-header, nav, .main-navigation, .sidebar, .site-sidebar, aside, footer, .site-footer, .widget-area, .breadcrumbs, .post-meta, .related-posts, .comments-area, .print-hide { display: none !important; height: 0 !important; margin: 0 !important; padding: 0 !important; overflow: hidden !important; } /* Verberg ook bepaalde vaste*