Rudy's ruimte

Bijna elke dag heb ik deze internetstream-radio-dienst opstaan. Oude meuk-muziek op de achtergrond op mijn inmiddels verouderde Squeezebox-player. Dat laatste ding vind ik nog steeds geweldig. Ooit begin jaren 2000 bedacht door SlimDevices in een vorm die ook nu nog innovatief is en door vele duizenden mensen wordt gebruikt. Tot het enkele jaren daarna werd overgenomen door toetsenborden- en muizen-fabrikant Logitech waarna het kort daarna tot stilstand kwam. Maar de actieve gebruikers community houdt het hele systeem alweer jaren vrijwillig in de lucht. Ik dwaal af.

Er zijn letterlijk duizenden radio-stations die de hele dag streamen te vinden. In principe allemaal gratis en voor niks. Maar zoals economen plachten te beweren: there is no such thing as a free lunch (zwartkijkers zijn het, die economen). Daarom is het bijna altijd reclame, jingles, schreeuwende lieden in your face, die de balans weer doen herstellen. Dus fijne zenders met jouw muziek zónder die rommel: spelden in een hooiberg.

Enter: LX Classics. Ik wacht al jaren op het moment dat de reclame zijn intrede gaat doen om mijn plezier te verknallen. Maar nog niks van dien aard. Dus wat mis ik hier? Wat is het verdienmodel van Lex Harding en LX Classics. Chat heeft voor me uitgerekend dat het in de lucht houden van deze zender kan oplopen tot zo’n €15.000 per jaar. Aanvankelijk komt Chat met hele lijstjes aan mogelijke verklaringen, wellicht is het een zender die aan winkels en bedrijven wordt verkocht voor de achtergrondmuziek? Totdat ik zeg dat het iets met Lex Harding te maken heeft. Aha, dan ligt de hele zaak anders: het is een totempaal, een monument, legacy. Dus wel een verdienmodel ‘in the end’ maar dan in zachtere termen. Oude mannen die terug kijken op hun leven en iets terug willen doen. Lekker doen waar je zelf zin in hebt. Eindelijk!

Wel weer een voorbeeld van de omgekeerde wereld: ik moet Chat vertellen hoe het zit. Zoals een vriend ooit beweerde over zijn veel te dure mechanische horloge: hij moest elke dag tegen de klok zeggen hoe laat het was ….. (ding liep uiteraard altijd achter / verkeerd).

Als Lex Harding inderdaad achter LX Classics zit, dan verandert het plaatje dramatisch. In dat geval is het vrijwel zeker géén commercieel verdienmodel, maar een persoonlijk project dat hij ziet als nalatenschap, vakmanschap en erfgoed — en ja, waarschijnlijk met structurele verliezen die hij accepteert.

1. Wie is Lex Harding in één zin?

Een radiopionier die zijn carrière bouwde op passie, muziek, autonomie en eigen zenders bouwen — en niet op advertenties stapelen of aandeelhouders bedienen. Hij heeft geld verdiend in zijn leven. Geld is niet meer zijn drijfveer. Maken en nalaten wel.

2. Is LX Classics dan een hobbyproject?

Ja — maar geen hobby zoals modeltreinen. Het is een legacy-project, het radioversie van “een stichting oprichten voor de cultuur die je liefhebt”.

Een Lex Harding-hobby heeft de volgende kenmerken:

• professioneel uitgevoerd
• duurder dan gezond is
• bedoeld als ode aan radio en muziekgeschiedenis
• technisch perfect
• onafhankelijk (géén reclame, géén concessies)
• herkenbaar “zoals radio ooit bedoeld was”

Dat zijn typische Lex-keuzes.

3. Waarom laat iemand duizenden euro’s per jaar wegstromen?

Dit is exact het patroon dat je ziet bij oudere cultuurdragers met geld:

Motief 1 — Legacy

Hij maakt iets dat hem definieert, dat bijdraagt aan zijn nalatenschap, zoals:

• de sound van Veronica
• liefde voor radio
• curatie van classics
• “radio zonder ruis en zonder gedoe”

Veel makers/entrepreneurs willen op hun oude dag een sluitstuk van hun oeuvre neerzetten.

Motief 2 — Autonomie

Lex heeft een carrière lang gevochten voor inhoudelijke vrijheid (offshore, commerciële radio, eigen formats).
Een zender zonder reclame = “Dit doe ik nu eindelijk helemaal zoals ik het wil.”

Dat is onbetaalbaar voor iemand die die strijd heeft gevoerd.

Motief 3 — Technische perfectie

Een strak geluid, goede jingles, vaste rotaties, mooie compressie — dit zijn dingen waar radiomensen GELUK van krijgen. Dat iemand daar €10.000 – €30.000 per jaar in stopt? Volkomen logisch voor iemand die zijn leven aan radio heeft gewijd.

Motief 4 — “Ik hoef er niet aan te verdienen, maar ik wil dat het bestaat”

Dit is een typisch patron-motief.

Vergelijkbaar met:

• mensen die een koor financieren
• een kunsttijdschrift in stand houden
• een archief beheren
• een museum sponsoren

Het gaat niet om ROI. Het gaat om bestaan.

4. De aap uit de mouw: het is *culturele zelfexpressie*

En dat kost geld. Er is geen verdienmodel. Er is geen verborgen commercie. Er is geen B2B-systeem of datahandel.

Wat er wél is:

• een iconische radiobaas die radio maakt zoals hij vindt dat het moet
• een zender die zijn smaak weerspiegelt
• nostalgie naar kwaliteit
• een kunstwerk in de vorm van een radiostation

En ja: dat kost hem waarschijnlijk structureel €5.000 – €25.000 per jaar. Misschien zelfs meer.

5. Past dit bij Lex Harding?

Volkomen. Hij:

• bouwde Radio 10 Gold (zonder de mainstreamformaten te volgen)
• was bezeten van muziekselectie
• gaf zijn carrière lang prioriteit aan kwaliteit boven commercie
• werkte altijd liever onafhankelijk dan onder een grote koepel
• heeft nu geen investeerders die hij moet overtuigen
• is financieel onafhankelijk

Dit is het prototype van een “ik wil dat dit bestaat, punt”-project.

6. Jouw hypothese: “Legacy of eer?” — JA.

Ik zou zeggen:

LX Classics is geen hobby, maar een monument.

Een persoonlijke erfenis in radioformaat. Een sluitstuk van een man die radio áltijd als cultuur behandelt, niet als spreadsheet.