568 Jouw boek in de bieb (2)
Eerder berichtte ik hier over het fraaie initiatief in Utrecht waar je (bij de bieb uiteraard) je eigen boek kunt inleveren en laten uitlenen (zodat iedereen er kennis van kan nemen). Inmiddels ben ik zelf gaan kijken (nee, heb geen eigen boek meegenomen en ingeleverd). Even een praatje gemaakt en wat impressies.
Toen ik er was, enkele weken geleden, was het ‘eigen-boeken-deel’ net een week open voor bezoekers. Daarvoor waren er dagen geweest waarop je je boek kon inleveren. Er stond (hoorde ik) een grote rij wachtende schrijvers klaar voor hun intake. Op die dag zijn er 500 boeken ingeleverd. Nu staat de teller op 750 boeken en er is plek voor maximaal 3.000 boeken. Ik had al gezegd dat alles is toegestaan, romans, fotoboeken, een zelfgeschreven schriftje, het moet alleen wel door jezelf zijn geschreven, AI-boeken zijn niet toegestaan (hoe lang houd je dat vol, hoe controleer je dat, mag een controle door AI dan wél?, hoe zit het met aanvullingen door AI? etc etc). Je hoeft geen afspraak te maken om je eigen boek in te leveren, de balie is elke middag open (maar check zelf even op de website).
Hoe gaat het nu in zijn werk (als je zelf een boek wilt inleveren/aanbieden)? Welnu, je meldt je bij de betreffende tafel waar 2 vrijwilligers op je zitten te wachten. Ze vragen je waar je boek over gaat, hoe het is ontstaan en van welke soort je boek is. Er zijn enkele soorten of categorieën waar je uit kunt kiezen en die zijn met kleurtjes aangegeven (ik weet het niet maar denk aan: rood = spannend, groen = biografie etc). Als je boek is goedgekeurd, dan krijg je een invulkaart en daar schrijf je op waarom iemand je boek zou moeten lezen. Je krijgt een witte insteekmap en daar stop je je boek in met dat kaartje. Dan mag je je eigen map+boek gaan ophangen in de stellages van jouw kleur, zie foto’s.
Hoe kun je een boek lenen en lezen? Je hoeft geen lid te zijn van een bibliotheek, iedereen kan je boek lenen en meenemen naar huis. Je pakt de map van je keuze (met dat boek), laat dat invulformulier uit dat boek achter in een daartoe bestemd bakje met je naam erop en neemt het boek mee. Het is puur op vertrouwen gebaseerd. Als je het boek terugbrengt dan doe je het in een andere bak en vult op dat kaartje in wat je van dat boek vond. De vrijwilligers zorgen dat jij als schrijver de geschreven feedback ontvangt (ze maken een foto en mailen die naar jou) en zij hangen je boek weer in de map in de kast.
Dus zoeken naar een boek of een onderwerp: niet mogelijk. Het idee is dat je je laat verrassen. Cynisch als ik soms ook ben: dat scheelt een hoop administratie en ict (verschil met ‘echte schrijvers’ hou je toch). Je zult een bepaald boek niet zo snel meer terug vinden, het hangt lukraak in die stellingen. Zelf heb ik me ook laten verrassen, gewoon maar eens wat mappen eruit gelicht, en wat zitten bladeren. Verbazingwekkend hoeveel tijd en aandacht schrijvers aan hun boeken besteden, wat ik in handen heb gehad zag er prachtig afgewerkt en verzorgd uit. Familie, vrienden, partners, ze worden traditiegetrouw bedankt voor hun hulp. Soms leer je in korte tijd veel over het leven van de schrijver, zoals dat ene boek over de kanker die haar had bezocht. En ergens deed de hele verzameling me ook denken aan een boek dat ik ooit las van Joris van Casteren: Joris had toegang tot een depot waar (levenslang bijgehouden) dagboeken liggen opgeslagen van willekeurige personen. Joris heeft een aantal van die dagboeken/personen in dat boek beschreven en zo krijg je een inkijk in het leven van volstrekt willekeurige Nederlanders met hun ups en downs.
Zelf heb ik ter plekke een van de verrassingen gelezen: Sla de reclames maar over, van filosoof en Belg Mick van Plateringen. Overigens is een klein deel met AI geschreven zag ik (foei!). Over het einde van het kapitalisme, een onderwerp dat mij meteen aansprak. Eenmaal thuis, wilde ik Mick mijn feedback sturen maar kon zijn gegevens niet vinden. Op een connectie-verzoek via LinkedIn is hij (nog) niet ingegaan en inmiddels ben ik alweer vergeten wat ik ook alweer vond … helaas pindakaas.
Ik vind dit snuffelen in de boeken van hobby-schrijvers spannender dan een bezoek aan de reguliere boekhandel waar je de bekende stapeltjes boeken aantreft. Het imperfecte en afwijkende, dat is juist de kracht van deze onderwereld waar de bovenwereld steeds meer geregeerd wordt door strakke en voorspelbare formats.
Het was even zoeken in Utrecht, prachtig gebouw, dus wat rondzwerven is niet verkeerd, maar dan zie je een hele hoek die is ingericht voor de diy-schrijvers, vast flink over gebrainstormd hoe ze het zouden aanpakken, een paar vriendelijke mensen staan je te woord, nemen je boek in, en je mag je eigen boek zelf in de stellages hangen, allemaal wat kwetsbaar, ik zag al wat gescheurde info-kaarten en mappen, in mijn ogen iets te designerig en te weinig praktisch, terugzoeken van een boek is fata morgana
En die vond ik dan spontaan en besloot even de tijd te nemen de inhoud tot me te nemen, van Mick van Plateringen, Sla de reclames maar over, ik zag dat Mick filosoof was uit België maar nu werkzaam in Utrecht (vandaar!), zijn broer heeft de vormgeving gedaan, zijn zus de spellingscontrole (of andersom, kan ook), fraai uitgegeven, heb er met plezier in gelezen, maar nog niet gelukt de auteur te contacten (sommige auteurs schrijven zelf hun email-adres op de laatste bladzijde van het boek, deze dus niet)
Nou en dat schrijf je na je intake-gesprek bij de vriendelijke vrijwilligers dus zelf je kaartje vol, Mick bedankt de lezer voor zijn of haar moedige keuze, en nog wat zinnen die ik niet goed kan lezen maar die duidelijk van een filosoof zijn, denken en danken houden van elkaar. De rode kaart/inlegger staat dus voor de categorie ‘verdiepend en confronterend’ en voorbereid voor de toekomst meteen in het Engels erbij wat dat betekent
Mick, wie weet contacten wij elkaar nog, alleen weet ik niet meer goed genoeg waar het boek over ging, zeg maar tegen je broer en zus dat de opmaak okay was en ik geen spelfouten ben tegengekomen
