Rudy's ruimte

In deze aflevering is het experiment om de helden van Rand uit haar eerste grote roman Fountainhead in een profiel te stoppen. Een profiel zoals je die op een dating-site zou zetten, wat zoekt de man in een vrouw en andersom. In wil de stellingen rond en over Rand langzaam laten ontstaan en aanscherpen. Daarom eerst een neutraal setje profielen van architect Howard Roark en van zijn vrouwelijke tegenspeler Dominique Françon. Daarna met eigen kleuring vanuit die stellingen of hypothesen of vermoedens van mijn kant.

NEUTRAAL

Datingprofiel: Howard Roark

• Naam: Howard Roark
• Leeftijd: 22 (aan het begin van zijn carrière).
• Beroep: Architect.
• Uiterlijk: Een lichaam van lange rechte lijnen en scherpe hoeken, haar in de kleur van een rijpe sinaasappelschil en koude, vaste grijze ogen.
• Levensmotto: “Ik leef niet voor anderen en ik vraag niemand om voor mij te leven”.

Over mij:
Ik ben een man van graniet en staal. Ik geloof dat de rede van de mens de enige bron is van alles wat we hebben en zijn. Mijn werk is mijn leven; ik bouw gebouwen die trouw zijn aan hun eigen thema en materiaal, zonder concessies te doen aan tradities of de publieke opinie. Ik ben niet op zoek naar goedkeuring; jouw mening over mij is voor mij niet relevant. Ik werk liever als handarbeider in een steengroeve dan dat ik mijn artistieke integriteit verraad.

Interesses:
Structuur, logica, het oplossen van technische problemen en wolkenkrabbers die er ook echt uitzien als wolkenkrabbers. Ik houd van de aarde zoals ze is, maar ik wil haar vorm veranderen volgens mijn eigen visie.

Ik zoek:
Iemand die begrijpt dat werk de standard is van iemands morele waarde. Ik zoek geen gezelschap om de eenzaamheid te verdrijven, maar iemand die net zo zelfvoorzienend is als ik. Als je integriteit belangrijker vindt dan populariteit, kunnen we elkaar misschien vinden bij de bron.

Datingprofiel: Dominique Francon

• Naam: Dominique Francon
• Beroep: Columniste (voorheen bij de New York Banner).
• Uiterlijk: Een extreem slank, fragiel lichaam met lange lijnen, bleek goudblond haar en grijze ogen die een blik van koude sereniteit uitstralen.
• Levensmotto: “Vrijheid is: niets vragen, niets verwachten, van niets afhankelijk zijn”.

Over mij:
Ik ben een cynische idealiste. Ik veracht de middelmatigheid van de wereld en de mensen die daarin leven. Ik geloof in perfectie of niets; daarom kies ik vaak voor het niets. Ik heb een talent voor het vernietigen van de dingen die ik bewonder, simpelweg omdat de wereld ze niet verdient. Ik ben een vrouw die liever een standbeeld van Helios kapotslaat dan dat anderen het mogen zien.

Interesses:
Architectuurkritiek, het observeren van de menselijke verdorvenheid en het rijden op een paard door eenzame bossen. Ik houd van absolute onafhankelijkheid en heb een diepe afkeer van compassie, wat ik zie als een gebrek aan bewondering.

Ik zoek:
Een man die zo sterk is dat hij mijn pogingen om hem te vernietigen kan weerstaan. Ik zoek geen tederheid, maar een eervol gevecht tussen gelijken. Ik wil iemand die mijn minachting voor de wereld deelt en die begrijpt dat geluk een absolute noodzaak is waarvoor men geen toestemming vraagt. Als je een held bent die weigert te buigen, zal ik je bevechten tot het einde.

EIGEN KLEURING

Datingprofiel: Howard Roark

De man die is zoals hij behoort te zijn.

• Uiterlijk: Lang, slank en hoekig, met oranje-rood haar dat als een vlam boven een onverzettelijk gezicht staat. Hij heeft de botachtige elegantie van een kat en ijsblauwe ogen die dwars door alle sociale maskers heen kijken.
• Beroep: Architect, maar noem hem geen dienstverlener. Hij bouwt niet om klanten te hebben; hij heeft klanten om te kunnen bouwen naar zijn eigen, onaantastbare standaard.
• Levensmotto: “Ik geef geen zier om wat de wereld denkt.”. Hij is de vleesgeworden stelling dat een man nooit mag buigen voor een systeem, een directe correctie op het trauma dat Rand ervoer bij de afbraak van haar eigen vader.
• Ideale match: Hij zoekt geen partner voor “gezelligheid” of “small talk”. Hij zoekt een “heroïne” die zijn ego weerspiegelt. Voor hem is seks de ultieme vorm van erkenning van gedeelde waarden; een “selfish” daad van wederzijdse bewondering.
• Kronkel: Hij zal je niet proberen te overtuigen; hij wacht tot je zijn superioriteit erkent. Als je hem dwarsboomt, blaast hij liever zijn eigen creatie op dan dat hij een compromis sluit.

Datingprofiel: Dominique Francon

Ayn Rand in een “bad mood”, maar dan met klassieke schoonheid.

• Uiterlijk: Fragiel, aristocratisch en bijna onwerkelijk mooi. Ze heeft blond haar en ogen als “grijze rechthoekige sneden” die een koude sereniteit uitstralen. Ze is de fysieke vervulling van wat Rand zelf graag had willen zijn in die Hollywood-droomwereld.
• Beroep: Columnist bij de Banner, gespecialiseerd in het genadeloos neersabelen van middelmatigheid.
• Levensmotto: “Ik wil niets, want de wereld verdient niets.”. Ze leeft vanuit een diep cynisme: omdat de wereld ware grootheid straft, probeert ze die grootheid zelf te vernietigen om hem uit de handen van de “looters” te houden.
• Ideale match: Ze smacht naar een man die haar “helpless op haar knieën krijgt” door zijn brute wilskracht en intellectuele dominantie. Ze zoekt naar “man-worship”, een overgave aan een superieure kracht die haar verlost van haar eigen dominantie.
• Kronkel: Ze zal je haten omdat ze je begeert. Haar manier van liefhebben is een “verkrachting op uitnodiging”: een gewelddadige strijd waarin ze hoopt te verliezen van een man die ze als haar morele gelijke beschouwt.

Interpretatie in het licht van stellingen in wording

1. De Vader-Held: Howard Roark is de “grote man” die nooit buigt, precies zoals Rand wenste dat haar vader had kunnen zijn tegenover de revolutionairen.
2. Het Hollywood-beeld: Beiden voldoen aan het uiterlijke ideaal van de stomme film: stoer, dominant en uiterlijk perfect. Dominique is de glamoureuze versie van Rand zelf, die haar eigen hoekigheid in fictie “rechtzette”.
3. De Dominantie-paradox: Hoewel Dominique (en Rand) prediken dat ze willen opkijken naar de man, zijn ze in de praktijk intellectueel zo dominant dat ze elke “bèta-man” wegjagen of reduceren tot een verzorger, zoals Frank O’Connor dat werd in Rands echte leven.
4. Liefde als Consistentie): De aantrekkingskracht tussen Roark en Dominique is geen warmte, maar een “ijzige” intellectuele herkenning. Het is de Hollywood-romantiek (in de visie van Rand) waar de vrouw ondergeschikt is, maar alleen aan een man die zij zelf op een voetstuk heeft geplaatst via haar intellectuele oordeel.