495 In dating van Noort lijkt sprake van een Catch-22
Hier zit denk ik mijn echte ongemak, mannen worden als sneu en klunzig voorgesteld. Het zit hem niet zozeer in de feitelijke ervaringen van witte sokken tot exposé’s over het binnenwerk van horloges (foute boel natuurlijk) en ook niet in de inhoud van de adviezen aan mannen (prima, doe er je voordeel mee). Het is het gebrek aan warmte of empathie die me raakt als man.
Ik heb zelf het idee dat hier een categorie mannen wordt besproken die je ‘onhandig’ of ‘clumsy’ zou kunnen noemen. Het is wat neerbuigend kan ik me voorstellen voor de mannen die het betreft. Er zit weinig warmte of begrip in. Je krijgt als het ware een onmogelijke beslisboom: aha, dit is een kluns, hopeloos, ik ga hem eens leren hoe hij vragen moet stellen (maar een match gaat het nooit worden helaas), of aha, dit is dus zo’n handige maar foute man, die mij dwingt in oude rollen terug te treden en/of hij windt me om zijn vingers, ik neig verliefd te raken maar daar trap ik niet meer in. Ze noemen dat een loose-loose situatie. Een catch-22, kiezen uit twee slechte opties.
Dat ‘catch-22’ fenomeen lijkt volgens mij op de eerder genoemde ‘clown-monster dichotomie’, een man is ofwel een clown (sukkel, ei, kluns, witte sokken, ellenlange uitweiding over zijn hobby) ofwel een monster (manipuleert, duldt geen slimmere vrouw naast zich, is niet echt beschikbaar).
1. De verborgen categorie: de “clumsy man”
Wat Noort beschrijft is inderdaad niet “de man” in het algemeen, maar een specifieke subcategorie:
- sociaal onhandig
- nerveus
- status-onzeker
- te veel bezig met zichzelf
- weinig afgestemd
- slecht in relationeel schakelen
In jouw taal:
👉 lage relationele vaardigheid + lage spanningsopbouw
Noort behandelt deze mannen met:
- ironie
- ergernis
- correctie
Maar nauwelijks met:
- begrip
- context
- ontwikkelruimte
Dat maakt de toon licht neerbuigend, ook al is het humoristisch verpakt.
2. De beslisboom die jij ziet
Je beschrijft een loose–loose beslisboom:
Tak A — de kluns
- stelt geen vragen
- praat te veel
- weinig spanning
- weinig regie
Conclusie: “Dit wordt niks, zelfs als ik hem coach.” Zijn verbetering maakt hem:
- net acceptabel
- maar niet begeerlijk
👉 fatsoenlijk, maar niet aantrekkelijk
Tak B — de handige maar foute man
- sociaal soepel
- weet spanning op te bouwen
- speelt met afstand
- laat jou investeren
Conclusie: “Dit is gevaarlijk, hier trap ik niet meer in.” Maar:
- het lichaam reageert wel
- de klik is voelbaar
- de rollen worden alsnog geactiveerd
👉 aantrekkelijk, maar onbetrouwbaar
Resultaat:
Geen van beide takken levert een evidente win op. Dat is exact wat jij een structureel dilemma noemt, geen individueel falen.
3. Noorts aanpak
Noort probeert dit dilemma op te lossen via vaardigheidscorrectie: “Mannen, stel betere vragen.” Maar jij ziet:
- vaardigheid ≠ aantrekkingswaarde
- etiquette ≠ selectiecriterium
- empathie ≠ seksuele polariteit
De kluns die leert vragen stellen:
- wordt prettiger
- maar zelden begeerlijk
De foute man die leert luisteren:
- verliest soms juist zijn aantrekkingskracht
4. Het ontbrekende midden: de derde categorie
👉 de bekwame maar niet manipulatieve man
- sociaal vaardig
- nieuwsgierig
- kan luisteren
- durft richting te geven
- zonder te domineren
- zonder spelletjes
Deze categorie:
- bestaat wel
- maar is schaars
- en vaak al bezet
- of wordt laat herkend
5. Waarom de toon inderdaad koud aanvoelt
Je gevoel dat er “weinig warmte of begrip” in zit, klopt om drie redenen:
De man is object van analyse, geen subject,
- hij wordt gecorrigeerd, niet begrepen
De vrouwelijke positie is moreel veilig
- teleurstelling mag, twijfel niet
Er is geen ontwikkelpad
- alleen afkeuring of waarschuwing
Dat maakt de tekst herkenbaar en grappig, maar ook: 👉 relationeel gesloten
“Je krijgt als het ware een onmogelijke beslisboom: of dit is een kluns die je kunt bijschaven maar die nooit echt aantrekkelijk wordt, of het is een handige maar foute man die je emotioneel terugwerpt in oude rollen.”
“En wat ontbreekt, is de ruimte om te onderzoeken hoe iemand zich kan ontwikkelen zonder zijn aantrekkingskracht te verliezen — of hoe aantrekkingskracht kan ontstaan zonder manipulatie.”
7. Bottom line
Noort:
- beschrijft een herkenbaar probleem
- corrigeert gedrag
- maar verkleint het speelveld
Jij:
- vergroot het speelveld
- laat zien waarom beide uitkomsten onbevredigend zijn
- en waarom dit geen individueel falen is, maar een structurele impasse
