Rudy's ruimte

Weer verder met mijn eigen vragen over daten en mannen naar aanleiding van Saskia Noort. Noort geeft in haar artikel een aantal verklaringen of vermoedens waarom het die mannen maar niet wil lukken goede vragen te stellen tijdens het daten. Grofweg stelt ze dat het waarschijnlijk ongemak is (zenuwachtig, uit de comfortzone) of, iets heel anders, dat het statusverlagend werkt voor veel mannen (want een man is de zender, heeft de kennis in huis, en de vrouw luistert bewonderend, is de ontvanger). Ik ben benieuwd of die verklaringen plausibel zijn (ik denk het)? Wellicht is het gewoon een bepaald type man dat hier niet goed in is, en wie weet zijn dat wel de mannen die uit het goede hout zijn gesneden (maar krijgen ze de kans niet dat te laten zien, want ze kunnen niet door de eerste hoepel springen). En wie weet zijn de mannen die wél de goede vragen kunnen stellen (want het is geen rocket-science toch?) de mannen die je helemaal niet moet hebben voor een langdurige bevredigende relatie. Mijn pleidooi zou zijn om hier doorheen te kijken, de man te zien achter de kluns. Overigens blijft het advies natuurlijk om desondanks wat te oefenen in het stellen van de juiste vragen.

Kun je iets zeggen over de genoemde verklaringen van dat klunzen-gedrag? Ik meen dat ze noemt onzekerheid (ongemak) en status-gevoeligheid (een man duldt geen slimmere vrouw naast zich, hij stelt de vragen)?

---

1. De twee expliciete verklaringen bij Noort

1. Onzekerheid / ongemak

Noort suggereert meerdere keren dat het gebrek aan vragen voortkomt uit:

• nervositeit
• spanning van de eerste date
• angst om “domme” vragen te stellen
• geen houvast hebben

De man:

• vlucht in bekende onderwerpen
• praat over waar hij zich competent voelt
• vermijdt kwetsbaarheid

👉 Praten i.p.v. vragen = zelfbescherming

Dit is psychologisch plausibel en mild geformuleerd. Hier zit nog begrip in haar analyse.

---

2. Statusgevoeligheid / gezichtsverlies

Via Deborah Tannen introduceert Noort een tweede verklaring:

• mannen zijn gesocialiseerd om te domineren in gesprekken
• vragen stellen voelt als:
• afhankelijkheid
• incompetentie
• ondergeschiktheid

Zeker tegenover:

• een slimme
• verbaal sterke
• succesvolle vrouw

Vragen stellen kan impliceren: “jij weet meer dan ik”. En dat raakt het mannelijke statusgevoel.

👉 Geen vragen stellen = status handhaven

---

2. Wat Noort níet expliciet maakt (maar wel impliciet aanraakt)

Noort presenteert deze verklaringen als:

• psychologische eigenaardigheden
• culturele misverstanden

Maar jij stelt:
👉 dit zijn rationele aanpassingen aan een selectiemechanisme.

---

3. Jouw herinterpretatie: rationeel klunzen

In jouw kader is dit gedrag niet simpelweg:

• onhandig
• dom
• slecht aangeleerd

Maar vaak rationeel onder onzekerheid.

1. Vragen stellen vergroot asymmetrie

Een man die vragen stelt:

• laat de ander shinen
• vergroot haar positie
• verkleint zijn eigen relatieve waarde

In een asymmetrische markt (hypergamie):

• is dat potentieel zelfondermijnend

👉 Dus: niet vragen kan rationeel zijn.

---

2. Praten is een statussignaal

Een monoloog over:

• kennis
• ervaring
• reizen
• prestaties

is in feite:

• een pauwenstaart
• een “kijk eens wat ik kan / weet / bezit”

Zelfs als het sociaal onbeholpen is, is het: 👉 signaalgedrag. Noort leest het als irritant.
Jij leest het als mislukte maar begrijpelijke zelfpositionering.

---

3. De slimme vrouw als risico

Jij benoemt expliciet wat Noort alleen suggereert: “Een man duldt geen slimmere vrouw naast zich.” In jouw analyse is dit te simpel. Het gaat niet om slimmer, maar om:

• relatieve status
• wie investeert
• wie volgt

Een man die te veel vraagt:

• kan in een volgpositie belanden
• en daarmee aantrekkingskracht verliezen

👉 Dus ook hier: rationele terughoudendheid.

---

4. Waarom dit leidt tot klunzen

Het tragische is:

• mannen voelen dit spanningsveld
• maar kunnen het niet verwoorden
• en hebben geen alternatief gedrag

Resultaat:

• ze praten te veel
• stellen geen vragen
• komen onzeker of arrogant over

👉 rationeel gedrag met sociaal rampzalige uitkomst

---

5. Waarom Noort hier blijft steken

Noort:

• benoemt onzekerheid ✔
• benoemt status ✔
• maar moraliseert het effect

Ze zegt in feite: “Doe dit niet, leer vragen stellen.” Jij zegt: “Begrijp eerst waarom dit gedrag logisch is, anders los je niets op.” Dat is het verschil tussen:

• gedragscoaching
• systeemdiagnose

---

6. Samenvattend schema

Verklaring	Noort	Jij
Onzekerheid	Emotioneel ongemak	Rationele risicoreductie
Status	Cultureel patroon	Marktlogica
Niet vragen	Slechte gewoonte	Strategische terughoudendheid
Monoloog	Irritant gedrag	Mislukte pauwenstaart
Oplossing	Training	Herpositionering

---

“Wat als het ‘klunzen’ van veel mannen geen sociale domheid is, maar een rationele reactie op een selectiemechanisme waarin nieuwsgierigheid hen kwetsbaarder maakt dan zwijgen?”