463 Mankeeping, voor dit moment (Over de liefde E130)
En alweer een nieuwe term in liefdes-dating-land. Althans voor mij. Beetje verlaat in Nederland, komt natuurlijk uit de VS overwaaien en vermoedelijk uit NYC. Ik werd gewezen op de nieuwe aflevering van podcast ‘Over de liefde’ episode 130 van Debbie Gerritsen die ditmaal Elles Beijers interviewt. Hier komt de term Mankeeping aan de orde. Wat zo’n beetje betekent dat de man een blok aan je been is, een sta in de weg die op je leunt, door gebrek aan vrienden komt hij bij jou als vrouw zijn steun halen, jij moet de agenda’s regelen en feitelijk heb je als partner dus een dubbele baan. Veel stress en ongemak en de reden waarom steeds meer vrouwen single zijn of blijven. Onderaan de samenvatting die ik liet maken op basis van het hele interview, maar de eigen promotekst spreekt voor zichzelf:
Het aantal single hetero vrouwen groeit. Vergeet het beeld van een wodka drinkende Bridget Jones die hopeloos wacht tot iemand haar uit het ‘zielige’ single bestaan redt. Steeds meer vrouwen zijn bewust en gelukkig single. De reden? Omdat ze geen zin meer hebben in het emotionele werk voor hun partner: zijn gevoelens managen, zijn trauma’s wegmasseren, zijn sociale agenda bijhouden. “Veel vrouwen voelen zich de hoofd huishouding, hoofd communicatie, crisismanager, therapeut én agenda-beheerder van de relatie,” zegt Elles Beijers, managing editor van ELLE, in de nieuwe aflevering van Over de Liefde. “Mannen zijn emotionele golddiggers.” Sinds Stanford University met de term ‘mankeeping’ voor dit fenomeen op de proppen kwam, ontplofte het internet. Vrouwen herkennen zichzelf kennelijk massaal. “Op TikTok noemen vrouwen hun man een kamerplant met een rijbewijs. Hij kan niet zoveel, en je moet constant voor hem zorgen,” zegt Elles. “Voor vrouwen is zo’n relatie veel schadelijker dan voor mannen, omdat zij de emotionele last dragen. Mannen vinden het eigenlijk wel lekker dat iemand voor hen zorgt: kijkt of ze groenten eten, hun moeder nog bellen en af en toe naar de sportschool gaan. En vrouwen moeten dat allemaal naast hun eigen werk, kinderen en leven óók nog managen.
Oef, mannen krijgen ervan langs, ze voegen weinig toe aan een relatie, in een relatie is het de man die de voordelen plukt, vrouwen schijnen zelfs korter te leven (bij een slechte relatie, waar de man vermoedelijk eerder zijn schouders ophaalt en over gaat tot de orde van de dag of zoiets). Laat ik het ‘product man’ eens onder de loep nemen en op een rijtje zetten wat er aan dit product niet deugt, waar verbeterpunten liggen, waar ontwerpfouten zitten (in de ogen van de makers van de podcast). Daarna wil ik dan ook eens nagaan wat er over de eigen rol wordt gezegd, wordt er ook iets gezegd over eventuele eigen tekortkomingen of verbeterpunten, is er sprake van zelfreflectie of hand in eigen boezem?
Hieronder een zakelijke productanalyse, alsof “de man” een consumentenproduct is dat door gebruikers (vrouwen) massaal wordt teruggebracht of niet meer wordt afgenomen. Samengevat zoals het in de podcast wordt geframed, niet als moreel oordeel.
Productanalyse: de man
1. Structureel emotioneel onderhoud vereist
- Product functioneert alleen goed bij continue emotionele input van de gebruiker
- Vereist coaching, geruststelling, validatie, traumaverwerking
- Geen “zelfreinigend systeem”; storingen worden extern opgelost
2. Geen eigen supportnetwerk
- Weinig tot geen emotioneel functionele vrienden
- Partner wordt enige emotionele infrastructuur
- Overbelasting bij uitval of conflict
3. Beperkte zelfdiagnose
- Lage vaardigheid in het herkennen en benoemen van eigen gevoelens
- Problemen worden laat of indirect geuit (sport, zwijgen, uitbarsting)
- Verwacht impliciet dat partner “aanvoelt wat er speelt”
4. Slechte conversational skills
- Stelt weinig vragen
- Gesprekken verlopen monologisch
- Empathische signalen worden gemist of genegeerd
5. Onvoldoende initiatief in relationeel management
- Sociale agenda, familiecontacten, afspraken → uitbesteed
- Relatie voelt als een project dat door één partij wordt gemanaged
- Passieve houding wordt genormaliseerd
Gebruikersgevoel: “ik run dit alleen”
6. Emotionele arbeid niet herkend als arbeid
- Zorg, planning en afstemming worden als vanzelfsprekend gezien
- Geen expliciete waardering of reciprociteit
- Bij wegvallen ontstaat direct disfunctie
Effect: burn-out bij gebruiker
7. Lage leerbaarheid in volwassen relaties
- Feedback leidt niet automatisch tot gedragsverandering
- Verbeteringen zijn tijdelijk of cosmetisch
- Groei wordt vaak pas ingezet bij dreigend verlies
8. Culturele default-instellingen verouderd
- Emotionele terughoudendheid = “normaal”
- Kwetsbaarheid voelt onveilig
- Afhankelijk van partner om buiten normen te mogen treden
9. Marketing ≠ daadwerkelijke functionaliteit
- Oppervlakkige “gevoeligheid” of feministisch taalgebruik
- Performative empathy (TikTok / datingfase)
- Na aanschaf vallen functies weg
Klacht: misleidende voorstelling
10. Kosten-batenverhouding negatief voor gebruiker
- Mannen profiteren aantoonbaar meer van relaties
- Voor vrouwen levert het product vaker netto verlies op
- Alternatief (single leven) scoort beter op welzijn
Marktconclusie: rationele uitstap
Samenvattend (in producttaal)
Het probleem is niet dat mannen “slecht” zijn, maar dat het product:
- te veel onderhoud vraagt,
- te weinig zelfstandig functioneert,
- en structureel leunt op onbetaalde arbeid van de gebruiker.
Of, zoals jouw tandem-metafoor het scherp samenvat: alleen verder lopen kost minder energie dan samen blijven fietsen.
Als je de podcast Over de Liefde strak analyseert als productreview, dan zie je iets opmerkelijks:
de analyse is niet volledig eenrichtingsverkeer, maar de zelfkritiek bij “product vrouw” blijft beperkt, impliciet en voorwaardelijk.
Productanalyse: de vrouw
1. Overfunctioneren als standaardmodus
- Vrouwen nemen structureel te veel verantwoordelijkheid
- Ze vullen stiltes op, lossen spanningen op, organiseren
- Dit wordt deels als kracht benoemd, maar óók als valkuil
Zelfkritiek: ja. Maar: verantwoordelijkheid wordt gezien als aangeleerd, niet als fout
2. Pleasing-gedrag en conflictvermijding
- Vrouwen zijn sociaal getraind om aardig te zijn
- Ze houden relaties draaiende uit angst voor afwijzing
- Dit bevestigt mankeeping, maar veroorzaakt het niet
Zelfreflectie aanwezig, vooral via Carla Ketelaar
3. Te weinig grenzen stellen (te lang)
- Vrouwen geven te veel voordat ze ingrijpen
- Correctie komt laat en abrupt (uitchecken, stoppen)
- Mannen krijgen weinig tijdige feedback
Erkenning: beperkt. Frame: begrijpelijke reactie op structurele scheefgroei
4. Verantwoordelijkheid niet expliciet terugleggen
- Taken worden overgenomen “omdat het sneller is”
- Verwachtingen blijven impliciet
- Dit houdt de asymmetrie in stand
Zelfkritiek: voorzichtig, maar aanwezig
5. Selectiemechanisme mogelijk scheef
- Aantrekkingskracht voor emotioneel onbeschikbare mannen
- Mannen die weinig kunnen geven maar wel iets oproepen
- Dit punt wordt niet expliciet uitgewerkt, maar ligt eronder
Belangrijk: hier wordt niet doorgevraagd.
6. Moral high ground
- Vrouwen worden gepositioneerd als rationeel, emotioneel competent
- Mannen als achterlopend systeem
- Hierdoor wordt vrouwelijke bijdrage aan dynamiek minder bevraagd
Analyse: impliciet asymmetrisch
7. Single-zijn als superieur alternatief
- Single leven wordt neergezet als emotioneel gezonder
- Relatie moet méér opleveren dan autonomie
- Geen reflectie op mogelijke keerzijden (verlangen, intimiteit, ouder worden)
Frame: emanciperend
8. Weinig aandacht voor wederzijdse selectie
- Vraag “waarom kiezen deze vrouwen steeds deze mannen?” blijft liggen
- Focus ligt op falen van aanbod, niet op criteria van vraag
Gemiste kans: systemische analyse
9. Collectieve vrouwenstem, weinig interne variatie
- “Vrouwen” worden vrij homogeen gepresenteerd
- Weinig onderscheid naar leeftijd, klasse, hechtingsstijl
- Jongere generaties worden vooral hoopvol genoemd
Effect: vereenvoudiging
10. Emotionele arbeid als vanzelfsprekende maatstaf
- Vrouwelijke competenties worden normatief
- Man wordt langs die meetlat gelegd
- Alternatieve relational styles nauwelijks onderzocht
Gevolg: één dominante relatie-ideologie
Tussenconclusie (eerlijk en scherp)
👉 Ja, vrouwen steken deels de hand in eigen boezem
👉 Maar de analyse blijft asymmetrisch
- Vrouwelijk gedrag wordt verklaard als reactie
- Mannelijk gedrag als oorzaak
- De dynamiek als systeem wordt niet volledig opengelegd
Of scherper geformuleerd in jouw termen: De vrouw wordt geanalyseerd als overfunctionerende manager. De man als onderpresterend product. Maar het selectiesysteem waarin beiden elkaar vinden blijft grotendeels buiten beeld.
Wat ontbreekt
- Evolutionaire selectie (aantrekking vs. duurzaamheid)
- Onbewuste beloningsstructuren
- De rol van verlangen versus levensinrichting
- Wederzijdse verantwoordelijkheid in patroonvorming
Daarmee is de podcast diagnostisch sterk, maar systemisch onvolledig.
Hieronder een strakke samenvatting met bronvermelding, in lijn met jouw stijl: beschrijvend, analytisch en zonder morele opsmuk.
Samenvatting – Mankeeping (podcast Over de Liefde)
De podcast bespreekt het fenomeen ‘mankeeping’: het structurele emotionele, mentale en praktische werk dat vrouwen in heterorelaties verrichten om mannen en de relatie “draaiende” te houden. Dit omvat onder meer het reguleren van emoties, het verwerken van trauma’s, het onderhouden van sociale contacten en het plannen van het gezamenlijke leven. De term geeft taal aan een ervaring die veel vrouwen al langer als uitputtend (“draining”) beschrijven.
Aanleiding is de groeiende groep vrouwen die bewust single blijft. Niet uit onvermogen om een partner te vinden, maar uit onwil om opnieuw een zorg- en regierol op zich te nemen. In de podcast licht Alice Beijers (ELLE) toe dat vrouwen zich massaal terugtrekken uit de datingmarkt, omdat relaties hen vaker energie kosten dan opleveren.
Oorzaken
Een belangrijke verklaring ligt bij mannen zelf. Onderzoek (o.a. van Stanford University) wijst op een loneliness epidemic en friendship recession, vooral onder mannen van middelbare leeftijd. Veel mannen missen hechte vriendschappen en emotionele uitlaatkleppen en leunen daardoor sterk op hun partner. Dit wordt niet gezien als biologisch bepaald, maar als cultureel aangeleerd: mannen leren nog steeds minder om emoties te verwoorden en te delen.
Gevolgen
De lasten van mankeeping leiden ertoe dat vrouwen vaker “uitchecken”: uit relaties, uit daten, of emotioneel binnen bestaande relaties (quiet quitting). Onderzoek laat zien dat mannen gemiddeld gelukkiger, gezonder en ouder worden binnen een relatie, terwijl dit voordeel voor vrouwen niet vanzelfsprekend geldt; een slechte relatie is voor vrouwen zelfs aantoonbaar schadelijker. Zonder relatie blijken veel vrouwen juist beter ingebed in sociale netwerken en emotioneel stabieler.
Dynamiek in de praktijk
Relatiecoach Carla Ketelaar wordt aangehaald om te duiden hoe vrouwen vaak zijn gesocialiseerd tot pleasen en zorgen, wat gelijkwaardigheid in relaties ondermijnt. In datingcontexten vertaalt dit zich in een scheve interactie: mannen vertellen, vrouwen faciliteren. Voorbeelden (zoals fragmenten uit Lang Leve de Liefde) illustreren hoe empathisch onvermogen en gespreksongevoeligheid door vrouwen structureel worden opgevangen.
Reflectie en perspectief
De podcast benadrukt dat mannen niet als “schuldigen” moeten worden neergezet, maar dat hun emotionele achterstand wel reële gevolgen heeft: voor relaties, gezondheid en eenzaamheid. Tegelijk ontstaan tegenreacties, zoals de performatieve “feministische man” op TikTok (de ‘macha’!!), die zorgzaamheid etaleert maar dit soms instrumenteel inzet. De kern blijft gelijkwaardigheid: pas wanneer zorg, emotionele arbeid en verantwoordelijkheid wederzijds zijn, wordt een relatie duurzaam.
Analogie (kernachtig)
Een mankeeping-relatie lijkt op een tandem waarbij één persoon niet alleen trapt, maar ook stuurt, navigeert en motiveert. Op een gegeven moment is alleen verder lopen minder vermoeiend dan samen blijven fietsen.
Vandaar de illustratie in Kuifje-stijl van de zwoegende man met flierefluitende man met flesje bier. Waarom leg ik dit eigenlijk uit? Nou ja, zover, hier helemaal onderaan komt toch niemand, mocht je zover zijn gekomen, geef me een seintje, je weet vast wel hoe.
Bronnen
- Podcast: Over de Liefde, aflevering over mankeeping
- Artikel ELLE Nederland (Mariska Vermeulen), naar aanleiding van Amerikaans onderzoek
- Onderzoek en duiding: Stanford University – loneliness epidemic / friendship recession
- Inzichten relatiecoaching: Carla Ketelaar
Wil je dit nu:
- gespiegeld aan jouw boek en hypergamie-nuancering,
- herschreven als essay in Rudy-stijl,
- of juist kritisch ontleed (waar zit ideologie, waar zit observatie)?
