Rudy's ruimte

Eerder schreef ik hier in blogs 118 119 en 121 over de tragiek op de liefdesmarkt. Ik vat het nog eens samen in mijn eigen woorden. Grote groepen zowel mannen als vrouwen blijven ‘beschikbaar’ als single, ook al zoeken beide groepen naar een partner, ze weten elkaar niet te vinden, terwijl ze daar gewoon staan, dáár, ja dáár. De redenering gaat ongeveer zo. Vrouwen zijn kritischer dan mannen als het gaat om de keuze voor een langere-termijn-partner. Dat staat ook bekend onder de term hypergamie of updaten, ze zoeken (bewust of onbewust) naar een partner die langer is, succesvoller etc is dan zij zichzelf zien. Het verhaal gaat dat zo’n 80% van de vrouwen mikt op ongeveer 10-20% van de topmannen. Die ’topmannen’ hebben dus volop keus (en laten zich juist dankzij die keuze niet zo makkelijk binden) en de grote resterende groep mannen heeft dus minder aandacht en keus en raken buiten beeld, lees, zijn teleurgesteld, krijgen niet waar ze op gehoopt hadden. Bij de vrouwen geldt uiteraard dat niet alle 80% van de vrouwen bij de kleine topgroep terecht kan … ook daar dus teleurstelling en niet krijgen waar je op gehoopt had. Eindstand: grote groepen staan aan de kant zonder elkaar echt te ‘zien’.

Hier valt nog veel en veel meer over te zeggen en op af te dingen. Een vriend van me begon een discussie over de numerieke verhoudingen. Zijn het nou mannen of vrouwen die in meerderheid single blijven door deze dynamiek? Is het een beetje 50/50 verdeeld? De empirie kan ons hier niet helemaal helpen, met name ook omdat iemand single kan zijn of worden uit gelatenheid of teleurstelling. Dat is geen intrinsieke keuze en blijkt niet uit de statistieken. Ook hier weer veel discussie mogelijk en wenselijk.

Anyway, op een of andere manier vind ik het een interessante puzzel. En omdat ik ooit lang geleden bij het CPB heb gewerkt bij de afdeling modellenbouw, leek het me interessant een modelletje te maken op basis van een aantal voor de hand liggende vooronderstellingen. Die kun je dan naar hartelust veranderen om meer zicht te krijgen hoe het zou kunnen werken. Een echt model is niet echt meer doable voor mij (sorry) dus ik ga bij ChatGPT te raden. Om het niet nog ingewikkelder te maken moet ik een aantal vereenvoudigingen doorvoeren (gebeurt ook bij het CPB, een model is een abstracte afbeelding van de werkelijkheid), en die keuzes zijn arbitrair en subjectief. Een model is er om een aspect uit de werkelijkheid onder een vergrootglas te leggen en daar meer grip op krijgen. Bij het CPB vond ik destijds overigens dat de discussie juist over deze vaak impliciete aannemes onderbelicht bleef. Zo ook hier waarschijnlijk, haha.

Ik heb een aantal aannames voor het model:

• Even veel mannen als vrouwen.
• Alleen hetero’s: iedereen zoekt in principe een relatie m/v
• Vrouwen daten hogerop: hypergamie
• Ik ga ervan uit dat er een intersubjectieve ranking bestaat, dus de m/v’s kun je naar aantrekkelijkheid sorteren
• 80% van de vrouwen gaat voor 20% van de bovenste mannen.
• Topmannen hebben dus veel keus: eventueel zijn zij bereid meerdere vrouwen te bedienen, dus getrouwd en 1 of 2 minnaressen is mogelijk.
• Een aantal vrouwen neemt liever genoegen met bijvrouw bij topman dan relatie met mindere man
• Mannen zijn minder kritisch dan vrouwen, desnoods nemen ze met minder genoegen, maar ze daten in principe niet meer dan 20% naar beneden

Hoeveel mannen en vrouwen blijven er in deze situatie uiteindelijk met lege handen staan? Voor hier heb ik nog een leeftijd ingebracht, dus denk aan een willekeurige groep m/v van 30-50 jaar (niet veel ouder, want dan begint het te wringen, zie latere blog). Sorry voor sommige aannames ….

In dit rare startmodelletje blijkt dat er een overschot aan mannen ontstaat …. Dat noopt om te checken hoe het met de beschikbare cijfers zit, zie volgende blog.

Mooie vraag. We gaan een vereenvoudigd hypergamie-model bouwen met jouw aannames als uitgangspunt. We kijken wie er uiteindelijk zonder vaste partner overblijft in een wereld waarin selectie grotendeels wordt bepaald door rangorde en wederzijdse voorkeur.

📐 Aannames samengevat:

• Populatie: 100 mannen, 100 vrouwen (alleen hetero’s, evenwichtig verdeeld)
• Iedereen heeft een aantrekkelijkheidsscore: van 1 (laag) tot 100 (hoog)
• Vrouwen zijn hypergaam: de bovenste 80% van vrouwen (scores 21–100) mikken op de bovenste 20% van mannen (scores 81–100)
• Topmannen kunnen maximaal 3 vrouwen tegelijk ‘bedienen’ (relatie, minnares etc.)
• Sommige vrouwen accepteren liever minnares bij topman dan een relatie met een man lager dan zijzelf
• Mannen zijn minder kritisch: zij daten naar beneden, maar niet meer dan 20 posities

📊 Stap 1: wie jaagt op wie?

• 80 vrouwen (rang 21–100) mikken op de 20 topmannen (rang 81–100)
  → Gemiddeld willen dus 80 vrouwen 20 mannen delen.
• Topmannen kunnen max 3 vrouwen bedienen
  → 20 mannen × 3 = 60 vrouwen vinden onderdak bij de topmannen.

➡️ 20 vrouwen vallen buiten de boot — ze willen alleen topmannen, maar worden niet gekozen.

📊 Stap 2: wat doen de overige 20 vrouwen?

• De onderste 20 vrouwen (rang 1–20) vallen buiten het hypergame jachtgebied.
  Zij mikken (realistisch?) op mannen in hun buurt of lager, of nemen genoegen met wat over is.
• Maar… mannen daten niet meer dan 20 posities naar beneden. Dus:
• Een man van rang 41 zal geen vrouw onder rang 21 willen.
• Dus alleen mannen van rang 1–40 willen eventueel vrouwen van rang 1–20 daten.

→ Dat zijn dus 40 mannen beschikbaar voor de onderste 20 vrouwen.

➡️ Aannemelijk dat deze vrouwen onderdak vinden.

📊 Stap 3: wat doen de mannen?

• 60 mannen (rang 1–80) worden niet gekozen door de top 80 vrouwen.
• 20 daarvan kunnen misschien onderin terecht bij vrouwen van 1–20 (zoals hierboven)
• Maar 60 – 20 = 40 mannen blijven alleen.

✅ Eindbalans:

📉 Visualisatie in woorden:

🎯 Vrouwen zijn selectief — dus een aantal wordt minnares of blijft liever alleen dan een ‘mindere’ man te nemen.
🔁 Topmannen worden gedeeld — dat is het gevolg van de scheve selectie.
🙍‍♂️ De bulk van de mannen (onder 80) wordt afgewezen door de bulk van de vrouwen (boven 20).

🧠 Reflectie:

• Dit model laat zien dat hypergamie structureel leidt tot ‘overschot’ aan mannen op de relatiemarkt.
• Het verklaart ook waarom sommige mannen zich richting frustratie, woede of red pill-communities bewegen: zij zijn numeriek uitgesloten.
• Tegelijk zijn ook vrouwen slachtoffer: hun voorkeursstrategie maakt hen zelf tot concurrenten — met het risico zelf buiten de boot te vallen.